กาขาว (เบลายา โวโรนา)
สำนวนนี้ใช้เพื่อ บรรยายถึงคนที่ไม่ธรรมดา
คนพิเศษ ไม่เหมือนคนอื่นๆ คนนอกคอก
คุณรู้เรื่อง
ไม่รู้ครับ
คุณรู้ว่าเขาวางแผนจะทำอะไร
ไม่รู้ครับ
คุณจะบอกว่าเขาไม่เคยพูดถึง การหนีออกนอกประเทศงั้นเหรอ
ไม่เคยมีเรื่องนั้นเลย
เขาไม่เคยพูดถึงมันเลยหรือไง
ไม่เคยครับ
นี่คือการรุกรานสหภาพโซเวียต
ไม่ใช่ครับ
มันเป็นเรื่องของการเต้น
- การเต้นเหรอ - เขาไม่รู้เรื่องการเมืองเลย
เขาไปฝั่งตะวันตก เพราะเขาเต้นที่นั่นได้
เขาจะเต้นที่นี่ก็ได้
ใช่ครับ แต่...
ผมคิดว่าน่าจะเป็นเพราะ เขาเป็นคนที่มีอารมณ์รุนแรง
เขาเป็นคนแบบนั้นแหละ
สหภาพโซเวียต วันที่ 17 มีนาคม ปี ค.ศ. 1938
เดี๋ยวแม่ก็หายเจ็บนะ
รูดี้
ผ่านด่านตรวจคนเข้ามืองแล้ว เอาหนังสือเดินทางมาคืนด้วย
ขอบคุณค่ะ
ผู้โดยสารขาเข้า
สนามบินเลอ บัวร์เจต กรุงปารีส วันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1961
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีที่ได้ต้อนรับคุณครับ
คุณเซอร์เกเยฟ คุณดูดินสกายา
เป็นเกียรติอย่างสูงที่ได้ต้อนรับ คุณทั้งสองสู่ฝรั่งเศส
นี่คือช่วงเวลาประวัติศาสตร์
นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดสงคราม
ที่คีรอฟ คณะบัลเลต์ชื่อดังจากเลนินกราด ปรากฎตัวในฝั่งตะวันตก
คุณคิดว่าการมาเยือนครั้งนี้ จะส่งผลดีต่อสงครามเย็นไหมครับ
พวกเราดีใจที่ได้มาที่นี่ครับ
รูดี้ รูดี้
นายจะไปไหน
ไปเดินเล่นครับ
ให้ฉันไปด้วยไหม
- อีกสองชั่วโมงจะมีเรียนแล้วนะ - ผมไม่ลืมหรอก
ไปคอยดูเขาด้วย
ไปกันเถอะ
เสรีภาพ
ความเท่าเทียม
ภราดรภาพ
- รับเครื่องดื่มไหมครับ - รับครับ
คุณมาจากไหน
ผมฟังไม่ออก
คุณมาจากไหน
สหภาพโซเวียต
เป็นนักเต้น มาที่นี่ห้าสัปดาห์
ช่วยผมหน่อยได้ไหม
- ช่วยเหรอ - ครับ
- ได้สิ คุณอยากให้ช่วยอะไร - ร้านครับ
ร้านที่มีของให้ซื้อ
ร้านพิเศษ
ผมอยากได้รถไฟเด็กเล่น
โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย กรุงปารีส
มีชื่อฉัน ฉันจะได้เต้นแล้ว
เห็นรายชื่อหรือยัง
ฉันยังไม่ได้ดู
มันติดไว้แล้ว
ฉันยังไม่ได้ดูเลย
ไม่อยากรู้หรือไง เซอร์เกเยฟไม่ให้นายเต้นในคืนแรก
รูดี้...
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
มันต่างกันตรงไหน
- อีกไม่นานหรอก - อะไรไม่นานเหรอ
ที่ทุกคนจะได้รู้ว่าฉันเป็นใคร
สวัสดีค่ะ
แขนอ่อนช้อยหน่อยๆ
แคว้นเลนินกราด หกปีก่อนหน้านี้
คุณมาทำอะไรที่นี่
คุณดูแลที่นี่หรือเปล่าครับ
ผมชื่อวาเลนติน อิวาโนวิช เชลคอฟ
ผมชื่อรูดอล์ฟ นูเรเยฟ
ผมมาที่นี่เพื่อเต้นครับ
คุณบ้าไปแล้วหรือไง
ผมได้รับการตอบรับให้เป็นนักเรียน
ผมมาจากอูฟา
งั้นเหรอ
คุณมาผิดวันแล้ว
อีกหนึ่งสัปดาห์ค่อยมาใหม่
นี่คือที่พักของคุณ
หนุ่มน้อย หันหน้าหน่อย
ย่อไหล่ลงด้วย
- มันไม่เหมาะสำหรับผม - หมายความว่าไง
ตามที่พูดเลยครับ มันไม่เหมาะ
โรงเรียนไม่เหมาะกับคุณเหรอ
คุณเพิ่งมาถึงแค่สองสามสัปดาห์เอง
สี่สัปดาห์ครับ
โรงเรียนสอนการเต้นเลนินกราด
คนคิดกันว่าเป็นสถาบันสอนเต้นบัลเลต์ ที่ดีที่สุดในโลก
คุณเป็นนักเรียนคนแรกที่ตำหนิมัน
เชลคอฟบอกว่าเทคนิคของคุณยังไม่ดีพอ
คุณคุมร่างกายไม่ค่อยได้ ดูเก้ๆ กังๆ
เรารู้ว่าคุณมีพรสวรรค์
- แต่คุณอายุมากแล้ว - ผมถึงต้องตามให้ทันไงครับ
คุณตามหลังอยู่เยอะมาก
ผมอายุ 17 แล้ว ผมต้องฝึกให้เก่งเท่าหกปีภายในสามปี
ถ้างั้น อะไรหยุดยั้งคุณไว้ล่ะ
ผมพร้อมจะฝึก
แต่ไม่ใช่กับเชลคอฟ คุณหมายถึงอย่างนั้นใช่ไหม
บัลเลต์เป็นเรื่องของกฎเกณฑ์
เป็นเรื่องของระเบียบวินัย มันต้องเป็นแบบนั้น
ซึ่งหมายความว่ามันเกี่ยวกับการเชื่อฟัง
ระเบียบวินัยเท่านั้น ที่จะพาคุณไปสู่อิสรภาพ
ผมยอมตายดีกว่าอยู่ใต้กฎเกณฑ์
สักวันหนึ่ง คุณอาจเก่งพอที่จะพูดแบบนั้น
แต่ตอนนี้คุณยังไม่เก่งพอ
ยังห่างไกลมาก
ผมเชื่อว่าผมจะพัฒนาเร็วขึ้น ถ้าได้เรียนกับครูอีกท่าน
คุณอยากเรียนกับครูคนไหนล่ะ
- สวัสดี - สวัสดีครับ
- นายคือรูดอล์ฟ นูเรเยฟใช่ไหม - ใช่ครับ
ฉันชื่ออเล็กซานเดอร์ อิวาโนวิช พุชกิน
มีที่ให้นายตรงโน้น
โค้งคำนับ
- ทุกคนอบอุ่นร่างกายแล้วใช่ไหม - ใช่ครับ
เด็กๆ เหมือนเดิมนะ เดมิ-พลีเอสองรอบ กร็อง พลีเอหนึ่งรอบในแต่ละท่า
เตรียมพร้อม
เล่นได้ครับ
เอนหลัง เอนไปเยอะๆ
ตั้งหลังให้ตรง
ท่าที่ห้า
ท่าอาซองเบล อาซองเบล อาซองเบล ซอเต
อาซองเบล ซอเต อาซองเบล ซอเต
บริเซ่มาข้างหน้า บริเซ่ไปข้างหลัง
บริเซ่สองรอบ
แล้วก็เปลี่ยนท่า
นอนเถอะ นอนไป
เปิดเมื่อไหร่ครับ
ว่าไงนะ
เปิดน่ะ
เปิด
- เดี๋ยวค่อยมาใหม่นะ - ไม่ ผมจะอยู่นี่
ผมมานี่เพื่อดูรูปแพ
รูปแพเหรอ
ใช่
ผมอยากดูรูปแพตามลำพัง
รูดิค มาเล่นด้วยกันสิ
รูดิค
มานี่สิ
- ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม - ครับ
มานี่มา
ผมทำให้คุณพอใจรึเปล่า
ว่าไงนะ
คุณไม่เคยพูดอะไรกับผมเลย
ผมแค่อยากรู้ว่าผมทำให้คุณพอใจไหม
นายไม่ได้ทำให้ฉันไม่พอใจ
จะพูดแค่นั้นเองเหรอ
ฟังนะ นายเป็นคนฉลาด
หาคำตอบเองสิ
เมื่อนายทำให้ฉันพอใจ นายก็จะรู้เอง
จังหวะการเต้นมีตรรกะอยู่
นายต้องหาตรรกะนั้นให้เจอ
ไม่ใช่บีบบังคับมัน
จังหวะหนึ่งจะตามมาด้วยอีกจังหวะ โดยปราศจากร่องรอยของการเร่งรัด
หรือการพยายาม
อีกหลายจังหวะก็จะตามมา และเป็นส่วนหนึ่ง
พวกมัน...
เชื่อมโยงกัน
ขอบคุณครับ
เป็นไปไม่ได้
ทำไมเราถึงไม่คุยกันล่ะ
ไร้สาระน่า
ผมรู้จักคุณ
- คุณคือปิแอร์ ลาคอตต์ - คุณรู้จักผมได้ไง
ส่วนคุณคือแคลร์ มอตต์ ผมจำหน้าตานักบัลเลต์ได้หลายคน
ผมเห็นคุณในนิตยสารเกี่ยวกับการเต้น ผมศึกษามา
เรากำลังสงสัยอยู่เลยว่า คุณได้รับอนุญาตให้พูดกับเราไหม
ผมตัดสินใจสร้างสะพาน
รูดอล์ฟ นูเรเยฟครับ
คุณอยู่กับคณะนี้เหรอ คืนนี้ได้เต้นไหม
ถ้าผมได้เต้น คุณต้องจำผมได้
แล้วคุณคิดยังไงกับการแสดง
- ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น - คุณไม่ได้ดูเหรอ
ไปคอนเสิร์ตแทน
- แล้วดีไหม - ของเยฮูดิ เมนูฮิน
เขาเล่นเพลงของบาค ก็ไม่เลวนะ
คุณพูดอังกฤษเก่งมากเลย
ผมมีครูสอนตอนอยู่เลนินกราดน่ะ
ผมจ้างเขา
ผมไม่อยากเป็นคนใบ้หูหนวก เวลาที่มาฝั่งตะวันตก
น่าจะดีถ้าได้คุยเรื่องบัลเลต์กับคุณ
ได้ครับ เรื่องบัลเลต์ ผมอยากคุย
ดื่ม
ท็องเบ ปาเดบูเร กลิสซาด ปาเดชา
ท็องเบ ปาเดบูเร กลิสซาด
สองแขน อาราเบสค์ จบด้วยการหมุนตัวในท่าที่สี่
เชิญเริ่มได้
รูดี้
สาวๆ ขอท่าฟิวเตหน่อย
ชั้นเรียนเป็นไงบ้าง
เราวางแผนการเที่ยวไว้หลายอย่าง
สถานที่สำคัญทั้งนั้น
พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ หอไอเฟล มหาวิหารน็อทร์-ดาม
เป็นทริปที่จัดมาอย่างดี
ดีจัง
นายไม่ได้ลืมการประชุมของคณะ ก่อนเราจะออกจากเลนินกราดใช่ไหม
ผมไม่เคยไม่เข้าประชุม
เราตกลงว่าจะเดินทางโดยรถบัสด้วยกัน
- ให้ฉันใส่ชื่อนายด้วยไหม - ใส่สิครับ
ว่าไง ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- ค่ะ แล้วเจอกัน - แล้วเจอกัน
นี่คือที่โปรดของผม
ผมพบว่าที่นี่จะมีผมคนเดียวเสมอ
คุณคิดว่าไง
เป็นประเทศรัสเซียตลอด เป็นชาวรัสเซียตลอด
ชาวฝรั่งเศสคิดค้นบัลเลต์ขึ้นมา
แต่พลังงานจะมาจากฝั่งตะวันออกเสมอ
คุณพูดเรื่องอะไร ผมไม่เข้าใจ
คุณเต้นไม่สมบูรณ์แบบในทางเทคนิค
บางครั้งดูเก้ๆ กังๆ ไปหน่อยด้วยซ้ำ
แต่จิตวิญญาณของมันสมบูรณ์แบบเลย
คุณครองเวทีได้ นั่นแหละที่สำคัญกว่า
สิ่งเดียวที่จะขัดขวางการแสดง รอบปฐมทัศน์ของคุณก็คือความกลัว
ผมจะสู้กับความกลัว
สามีฉันบอกว่าเธอไม่ดูแลตัวเองเลย
ฉันเอาซุปมาให้
มันไม่แย่นักหรอก
เขาบอกว่าเธอไม่ยอมกินอาหารกับคนอื่น
นักเต้นต้องดูแลร่างกายตัวเอง
เขาบอกว่าเธอแสดงท่าที เหมือนสัตว์ที่ถูกเอามาไว้ในบ้าน
ไม่ยักรู้ว่าเขาสังเกตผมอยู่
สังเกตสิ เขาสังเกตเธออยู่
นี่เป็นซุปหัวหอมแบบฝรั่งเศส
ไม่ค่อยเหมือนที่เขาทำในปารีสหรอก
ไม่ใช่ชีสแบบที่เขาใช้กัน
- คุณไปปารีสมาเหรอ - เปล่า
เคยไปลอนดอนไหม
ฉันแค่เคยอ่านเกี่ยวกับมันทั้งสองที่
เมืองไหนดีกว่ากัน ปารีสหรือลอนดอน
ดีกว่าในเรื่องอะไร
- เรื่องการใช้ชีวิตหรือเรื่องบัลเลต์ - ทุกๆ เรื่อง
ว่ากันว่าปารีสสวยกว่า แต่ลอนดอนก็พิเศษเหมือนกัน
- คนรู้เรื่องบัลเลต์มากกว่าไหม - ก็อาจจะ
สามีคุณเป็นคนดี
ใช่ ฉันเห็นด้วย
ชั้นเรียนของเขาเป็นสองชั่วโมงสุดวิเศษ
กินซุปด้วยล่ะ
ไม่ต้องห่วง วันหนึ่งเธอจะได้เห็นปารีส
นอนซะ
เดี๋ยวแม่กลับมานะ
เก่งมาก
ขอบคุณครับ
- คุณสู้ความกลัวได้ - ใช่แล้ว
คุณเต้นได้ตื่นตาตื่นใจมากเลย
- สุดยอด - ขอบคุณครับ
นี่เพื่อนฉันเอง คลาร่า แซงต์
คลาร่า แซงต์
ผมชอบชื่อคุณนะ
รูดอล์ฟ นูเรเยฟ
มันอัศจรรย์มาก
ขอบคุณครับ
เราทุกคนพอมีโอกาส ที่จะไปทานมื้อค่ำด้วยกันไหม
ผมจะไปถามดูนะ
- เขาบอกว่าได้ - เยี่ยม
แต่ผมต้องพาอีกคนไปด้วย
พี่เลี้ยงน่ะ
เพื่อนผมอยู่ไหน
นี่เพื่อนผม ยูริ โซโลเวียฟ
- สวัสดี ผมปิแอร์ - เราพักห้องเดียวกันที่โรงแรม
- แคลร์ มอตต์ - คลาร่า
เขาจะไปทานกับเราด้วย
- ฉันชอบวันนี้มาก - คนพวกนี้คือเพื่อนผม
- รูดี้ ไปกับพวกเราไหม - ไว้ก่อน
น่าเสียดายจัง
คลาร่า แซงต์ แคลร์ มอตต์...
คุณต้องดังมากแน่ๆ ในเลนินกราด
คุณต้องเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งแน่
มีฝ่ายค้านน่ะ
- ฝ่ายค้านเหรอ - ผู้คนต่อต้านผม
พวกเขาไม่อยากให้ผมมาปารีส
ทำไมพวกเขาต้องต่อต้านคุณด้วย
เซอร์เกเยฟไม่อยากให้ผมมา
- ต่อต้านมากๆ ไม่ชอบผมเลย - แต่ฉันไม่เข้าใจเลย
ถ้าหัวหน้าคณะไม่อยากให้คุณมา ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
เหตุผลชัดเจน
ต้องแสดงให้โลกเห็นว่า คณะคีรอฟคือที่สุด
จะทำได้ไงถ้าไม่มีพวกนักเต้นที่เก่งที่สุด
ผมกับยูริ ยูริเก่งกว่าผมอีก
แต่เขาให้คุณออกมาข้างนอกเหรอ
- ว่าไงนะครับ - พวกนักเต้น
- เขาให้คุณออกมาข้างนอกกันเองไหม - เราก็อยู่นี่แล้วไง
ใช่ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมถาม เขาอนุญาตเหรอ
เขาบอกว่าไม่ให้เราคุยกับคนต่างชาติ
โดยเฉพาะกับนักเต้นต่างชาติ
ไม่ให้ออกไปกับพวกเขา ไม่ให้ทานอาหารกับพวกเขา
ห้ามคุย ห้ามแลกเปลี่ยนความเห็น
เกาะกลุ่มกันไว้ แค่พวกสังคมนิยมเท่านั้น
- คุณไม่กลัวเหรอ - พวกเขาจะทำอะไรได้
ห้ามผมกลางถนนไม่ได้ จับกุมผมก็ไม่ได้
ใช่ แต่ตอนที่คุณกลับบ้าน พวกเขาทำให้ชีวิตคุณลำบากได้ไหม
ผมมีข้อผูกมัดอย่างหนึ่ง
ข้อผูกมัดแบบไหน
ดูให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
- เพื่อเรียนรู้ - แล้วคุณอยากดูอะไร
ปีกัสโซ มาติส รอแด็ง
ออกไปทุกวัน ภาพเขียนใหม่ๆ จ้องมอง
มองจริงๆ ให้เห็นว่ามันสอนอะไรเรา
มันสำคัญกับการเต้นของคุณเหรอ
สำคัญอย่างยิ่งยวด
สำคัญอย่างยิ่งยวดกับการเต้น
- ผมไปพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์มา - คุณไปดูอะไร
รูปแพ รูปแพของเมดูซา
แหงอยู่แล้ว
คุณยิ้มทำไม
ก็เพราะความงดงามของมัน ถูกสร้างมาจากความอัปลักษณ์ไงล่ะ
มันคือเรื่องจริง แต่ก็เป็นงานศิลปะเช่นกัน
มันน่าตกตะลึง แต่ก็มี...
อำนาจสูงมาก
ตอนนี้คุณก็รู้แล้วสินะว่าผมยิ้มทำไม
ใช่ เขาฟังภาษาอังกฤษไม่ออก
พูดอังกฤษไม่ได้เหรอ
คุณไม่ดื่มเหรอ
ไม่ค่ะ
คุณไม่คุยเลยด้วย
ขอโทษนะที่ฉันเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เรื่อง
ฉันกินแวเลียมอยู่
แวเลียมเหรอ
มันคือยา
แฟนฉันตาย
เขาตายในอุบัติเหตุรถชนเมื่อหกวันก่อน กับน้องชายของเขา
พวกเขาไปดำน้ำกันที่เกาะคอร์ซิกา
กำลังจะขับกลับกัน
อายุเท่าไหร่
ยี่สิบเอ็ด
เขาชื่ออะไร
แวงซองต์ มัลโรซ์
ชื่อคนดังนี่
พ่อของเขาคืออองเดร มัลโรซ์
เป็นรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรม
เขาเขียนหนังสือที่ดีเยี่ยมเล่มหนึ่ง
ชะตาชีวิต
คุณเคยอ่านด้วยเหรอ
ในรัสเซียก็มี
เราไม่ใช่คนโง่น่ะ รู้ไหม
ไม่ได้เป็นพวกบ้านนอก
ฉันอยู่ตัวคนเดียว
ฉันออกไปข้างนอกไม่ได้
ฉันพบเจอผู้คนไม่ได้
แคลร์เป็นคนบังคับให้ฉันมาคืนนี้
เธอบอกว่าฉันต้องมาดูคุณเต้นให้ได้
ตลอดสามชั่วโมงนั้น
ฉันลืมไปเลยว่าแวงซองต์ตายแล้ว
ผมดีกว่าแวเลียมอีกเหรอ
ดีกว่าเยอะเลย
- จะเต้นไหม เต้นให้ดูหน่อย - คุณทำงานรึเปล่า
ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีกับชีวิตฉัน
คุณต้องตัดสินใจ
สิ่งสำคัญคือคุณต้องตัดสินใจ
ทุกคนต้องมีจุดมุ่งหมายในชีวิต
ไม่งั้นจะมีชีวิตไปทำไม
คุณเจอจุดมุ่งหมายของตัวเองตอนไหน
ตอนไปดูละครโอเปรา
เมื่อไหร่
ตอนผมหกขวบ
แม่ผมถูกลอตเตอรี
เธอได้ตั๋วเข้าโรงละครโอเปรา ในอูฟาหนึ่งใบ
พี่สาวสามคน แม่ และผม
เราไปด้วยกันทั้งหมด
ห้าคน
ตั๋วใบเดียว
คุณได้เข้าไหม
- ได้สิ - หมดทุกคนเลยเหรอ
ผมชื่นชอบโคมระย้า
ผ้าม่านกำมะหยี่
กลิ่น
คนที่มารวมตัวกัน
ผมคิดว่า
"นั่นแหละชีวิตผม"
ผมเป็นเด็กตัวผอม
ตัวคนเดียว
มาตลอด
คนเรียกผมว่า...
กาขาว
ว่าไง เห็นอะไรมาบ้าง
- คุณมาจริงๆ - ลิวบา
สวัสดี นี่เค้ก
ขอบคุณนะ เข้ามาสิ
ทุกคนฟังทางนี้
นี่คือรูดอล์ฟ นูเรเยฟ
เราเจอกันที่คืนจบการศึกษา ของโรงเรียนสอนการเต้นเลนินกราด
เขาเป็นนักเต้น
- สวัสดี ทุกคน - สวัสดี
และเขายังเล่าว่า เขาไปพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาชทุกวันด้วย
- ไปแอร์มิทาชทุกวันเลยเหรอ - ใช่ค่ะ
ฉันบอกเขาว่าพวกเราหลายคน ชอบไปแอร์มิทาช
และเราทุกคนชอบนัดพบกัน ทุกบ่ายวันอาทิตย์
มากันหมดทุกคนเลย เพื่อคุยเรื่อง...
สัพเพเหระ
เรื่องชีวิต ศิลปะ วิทยาศาสตร์
ซึ่งพวกเรายินดีให้เขาเข้ามาร่วมด้วย
ผมอยู่ไม่นานหรอกครับ
อยู่นานแค่ไหนก็ได้ ทุกคนก็อยู่กันนาน
- ผมไม่อยากรบกวน - คุณไม่ได้รบกวนเลย
- นี่น้องชายฉันเอง เลโอนิด เราเป็นคู่แฝด - สวัสดี
พี่สาวคุณเริ่มเล่าเรื่องแร็มบรันต์ให้ผมฟัง
- ผมอยากรู้เรื่องนี้ให้ได้มากที่สุด - เรื่องแร็มบรันต์น่ะเหรอ
เลโอนิดเป็นนักศึกษา ที่โรงเรียนโปลีเทคนิคเหมือนฉัน
ผมจะดื่ม แล้วก็ไป
ไม่ได้ ดื่มแล้วก็อยู่ต่อสิ
- มาสิ นั่งกับพวกเรา - มาเร็ว
เอาละ ทุกคน ช่วยหา
จานสะอาดๆ ให้รูดิคหน่อย
- มาร้องเพลงกัน - มาร้องเพลงกัน
หิมะระยิบระยับราวกับเครื่องเงิน
ท่ามกลางแสงจันทร์
รถที่ลากด้วยม้าสามตัวลอยล่องไป
ตามถนน
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
สั่นกระดิ่ง
นี่แหละเขา นี่แหละเขา
พูดคุยเรื่องความรัก
หิมะระยิบระยับราวกับเครื่องเงิน
มันเป็นช่วงเวลาที่ดี ไม่เคยมีเวลาไหนดีไปกว่านี้แล้ว
อะไร แค่เพราะเราจะส่งคน ขึ้นไปบนอวกาศน่ะเหรอ
ถ้าพี่คิดเรื่องนี้ดู
สหภาพโซเวียตยังอายุไม่ถึง 50 ปีด้วยซ้ำ
แต่เราก็ตามทัน
ล้ำหน้าพวกอเมริกันอีก
ใช่ ล้ำหน้าพวกอเมริกัน
เราผ่านช่วงเวลาเลวร้าย
แต่มันจบลงแล้ว
ตอนนี้ช่วงเวลาแย่ๆ ผ่านเราไปแล้ว
แร็มบรันต์ ฮาร์เมินส์โซน ฟัน ไรน์ เกิดที่เมืองไลเดิน ค.ศ. 1606
เขาเป็นบุตรหนึ่งในเก้าคน
พ่อเป็นเจ้าของโรงสี แม่เป็นลูกสาวเจ้าของร้านขนมปัง
เผยแพร่รูปแบบใหม่ของการวาดภาพคน
คุณคิดว่าไง
ฉันว่ามันดูเหมือนกันหมด
ไม่เหมือนเลย ทุกขบวนต่างกัน
อะพาร์ตเมนต์ของคุณใหญ่แค่ไหน
เล็ก เล็กมาก มีอีกคนอยู่ด้วย
ถ้างั้นทำไมคุณถึงอยากได้หลายรางจัง
ขอดูอันนั้นหน่อยครับ
อันนี้เหรอคะ
ใช่ครับ
ถ้าคุณจะถามคำถามงี่เง่า ผมเลือกเองดีกว่า
ร้านนี้ใช้ไม่ได้
คุณเลือกนานแบบนี้ทุกอย่างเลยเหรอ คุณหยาบคายแบบนี้ตลอดเวลาไหม
คุณไปนั่งตรงนั้นแล้วเงียบซะ
ผมอยากดูรถไฟทั้งหมดที่คุณมี
ผมต้องการมัน
ผมอยากได้รถไฟ รถไฟที่ดีๆ
ดีที่สุดที่คุณมี เลิกเอาของห่วยๆ มาให้ดูได้แล้ว
คุณคะ ร้านเรา...
มีรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียไหม
ดูนี่สิ
นายไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่ ทำไมเหรอ
รูดิค พ่อของลูกกลับมาแล้ว
มาทักทายพ่อสิ
ฉันไม่แน่ใจว่า เธอสนใจจะไปทานอาหารกับเราไหม
ทานที่บ้านคุณเหรอ
ฉันคุยเรื่องนี้ กับอเล็กซานเดอร์ อิวาโนวิช แล้ว
ฉันเกรงว่าที่พักเราจะเล็กไปหน่อย
เขาอยากให้ผมไปเหรอ
เรามาแล้ว
เข้ามาสิ
- รูดอล์ฟเหรอ ดีเลย - ไม่เป็นไรครับ คุณไม่ต้องลุกหรอก
ฉันอยากลุก อีกอย่างนายมานี่เพื่อทานอาหาร
ทางนี้
นั่งสิ
ซีเนียบอกฉันว่าเธอคอยดูแลนาย
ผมหวังว่าคุณคงไม่ว่าอะไร
ฉันจะว่าทำไม
แน่นอน ฉันสนใจ...
ขอบคุณ
เธอเคยคิดเรื่อง
จุดมุ่งหมายของการเต้นไหม
- จุดมุ่งหมายเหรอครับ - ใช่
ไม่มีใครคิดถึงเรื่องนี้เลย
เป็นแบบนั้นจริงๆ
ทำไมต้องเต้นล่ะ
เพื่อพาผู้ชมไปสู่ที่อื่น
- ที่ใหม่ๆ - ถูกต้อง
แต่ทำไมล่ะ
เพื่อหลบหนี
แค่นั้นเหรอ
ถ้างั้นชีวิตมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
แล้วจะหลบหนีไปที่ไหน
เห็นไหมว่าตลอดเวลา ฉันสอนเรื่องเทคนิค
ฉันสอนอยู่แค่นั้น
ยังไงก็ตาม ควรจำไว้ว่า
เทคนิคเป็นแค่วิถีทาง...
ไม่ใช่จุดสิ้นสุด
"เขาก้าวกระโดดได้อย่างสมบูรณ์แบบ"
แล้วยังไงล่ะ
"เธอยกแขนได้อย่างไร้ที่ติ"
แล้วยังไง
เราใช้เวลาเยอะมากกับเทคนิค
เราคิดกันอยู่แค่นั้น
แล้วเราควรคิดถึงอะไรล่ะครับ
เรื่องราวไงล่ะ
เรื่องราวอะไรที่เราอยากจะเล่า
ทำไมน้อยคนนักที่จะถามตัวเองว่า...
"ฉันอยากเล่าเรื่องอะไร"
เธอต้องปล่อยให้ความรู้สึก พรั่งพรูออกมา
พอเท่านี้ก่อน
แสดงออกทางร่างกายให้ได้มากกว่านี้
เรื่องราว คุณเห็นไหม
เรื่องราวล้วนๆ
ถ้าคุณไม่มีเรื่องราวที่จะเล่า คุณก็ไม่มีเหตุผลที่จะเต้น
ผมดึง...
ความเป็นผู้หญิงมาใช้
นั่นคือสิ่งที่ผมทำ
ยากที่จะเล่าเป็นภาษาอังกฤษ
ลองเล่าสิ รูดี้
ก่อนจะมีผม บทของผู้ชายน่าเบื่อ
ผู้ชายเอาแต่ยืน ไม่ทำอะไร
ผู้หญิงก้าวกระโดด
กระโดดขึ้นลง
หมุนตัว
แล้วผู้ชายล่ะ
ผมเลยถามว่า ทำไมผู้ชายไม่เต้นแบบผู้หญิงบ้าง
ผมดึงจากผู้หญิงมาใช้
คุณคะ ช่วยเอามือออกไปด้วย
ไม่ได้จริงๆ ฉันว่ามันคงไม่ใช่วันของคุณ
คุณกำลังทำให้ เวลาอันมีค่าของฉันเสียเปล่า
ผู้ชายแบบคุณ ไม่มีค่าแม้แต่เงินแดงเดียว
กระเถิบออกไปแล้วให้ฉันเดินผ่าน
ไม่งั้นฉันจะชกให้ตาเขียว
คุณไม่ใช่ผู้ชายแบบที่ฉันชอบ และนั่นไม่ใช่เรื่องโกหกนะ หนูน้อย
แม่สาวก้นงอนคือชื่อที่คนเรียกฉัน
ตอนฉันเดินผ่าน
ดูสิ
หนุ่มๆ พวกนั้นผิวปากตอนมองก้นฉัน
ฉันจะไม่ทนแล้ว
ไม่ยุ่งกับสาวไม่ได้หรือไง
แค่เพราะเธอเต้นยั่วยวนน่ะเหรอ
จะต้องมีคนงี่เง่าสักคนตรงนั้นเสมอ
ที่ขวางทางฉันด้วยการจ้องมองตะลึงงัน
ฉันรู้ว่าก้นงอนๆ ของฉันมันน่ารัก
แต่มันไม่ยุติธรรม
ฉันรู้ว่าคุณต้องชอบ
แสดงดีแบบนี้ทุกครั้งเลยเหรอ
ทุกครั้งเลย
ไม่ใช่เรื่องของพวกเขา
คุณอยากเศร้าโศกแบบไหนก็เอาเลย
กระทรวงวัฒนธรรม กรุงมอสโก
นั่งสิ
ผมได้รับจดหมายฉบับนี้
โอเค
ผมจะถูกส่งตัวไปกระทรวงวัฒนธรรม
ของเขตปกครองตนเองบัชเคอร์ เพื่อสมัครงานในอนาคตที่นั่น
ใช่ แล้วไง
ผมตายแน่ ผมไม่อยากไป
คุณต้องการอะไรไม่สำคัญ
รู้ไหมว่าผมได้งานสามที่
- ฉันไม่รู้ - คณะบัลเลต์สามคณะ
บอลชอยต้องการผม
วันหนึ่ง คุณจะไปบอลชอย ที่มอสโก ก็ได้
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
แต่ก่อนอื่นคุณต้องไปเต้นที่อูฟา
ถ้าผมไปอูฟา ผมก็ไม่มีทางได้ไปบอลชอย
ผมจะแก่เกินไป
คิดว่าใครจ่ายค่าเล่าเรียนของคุณล่ะ พ่อแม่เธอเหรอ
เปล่าเลย
รัฐจ่ายให้คุณ ชาวโซเวียตจ่ายให้คุณ
ถึงเวลาแล้วไม่ใช่เหรอ ที่คุณจะกล่าวขอบคุณพวกเขา
ศิลปินก็มีภาระหน้าที่ เหมือนกันกับคนอื่นๆ นั่นแหละ
อะไร คิดว่าคุณอยู่เหนือสังคมงั้นเหรอ
บอกฉันมาสิ
ตลอดสามปี คุณรับอย่างเดียว
ตอนนี้คุณต้องให้อะไรคืนบ้าง
ผมจะให้คืนบนเวที
ใช่ ที่มอสโก ที่เลนินกราด คุณพอใจที่จะไปที่นั่น
แต่กับอูฟามีปัญหาอะไรเหรอ
- ดูถูกผู้คนงั้นเหรอ - เปล่าครับ
บ้านเกิดเล็กๆ ของคุณ
ผมให้สิ่งที่คนอื่นให้ไม่ได้
ใครสร้างคุณมา คุณมาจากไหน ใครเลี้ยงคุณมา
คุณเป็นแบบนั้นได้ยังไง
ทำไมเธอถึงดูอมทุกข์นักล่ะ
คุณก็รู้ดี
ใครๆ ก็รู้
ฉันอยากให้เธอไปเต้นกับฉัน รูดี้
ว่าไงนะ
ที่ไหน
ที่คีรอฟไง จะที่ไหนอีกล่ะ
ไม่มีใครบอกคุณเหรอ ผมถูกสั่งให้กลับบ้าน
กลับอูฟา
ลืมเรื่องนั้นซะ
คุณพูดเรื่องอะไร ผมไปมอสโก มาเพื่ออ้อนวอน
ฉันถามว่าเธออยากเข้าคณะคีรอฟไหม
ไม่ได้ให้เต้นแบบเป็นกลุ่มด้วยนะ
แต่เต้นคู่ฉัน
เต้นคู่เหรอ
เด็กหนุ่มกับหญิงมีอายุ
เป็นการรวมกันที่ดีเสมอ
ฉันจะทำให้เธอดูมีพรสวรรค์
ส่วนเธอจะทำให้ฉันดูสาวขึ้น
ลองดูกันไหม
เดี๋ยว อธิบายก่อน เกิดอะไรขึ้น
มีคนมาพูดแทนเธอ
- ใคร - ไม่สำคัญหรอก
- แค่ขอบคุณก็พอ - พวกเขาทำได้ยังไง
ไม่ใช่ด้วยการถ่มน้ำลาย ใส่หน้าใครก็แล้วกัน
กลยุทธ์แบบมีศิลปะน่ะ รูดี้
ขอบคุณ
จับข้อมือฉันแล้วตามด้วยสะโพก
แบบนั้นแหละ
ใกล้อีกหน่อย เล่นเพลงได้ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ไสเท้า
มองตาฉัน
เต้นต่อไป ไหล่อ่อนช้อย เต้นต่อไป
หนึ่ง สอง สาม สี่
เกิดอะไรขึ้น
คุณมาที่นี่เพื่อถามคำถามงี่เง่าหรือไง
- เปล่า - ใครๆ ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมล้ม
ผมหกล้ม
ฉันจะพาเธอออกจากที่นี่
เธอต้องออกจากโรงพยาบาล
เธอต้องการการดูแลเป็นส่วนตัว
พวกเขาบอกว่าผมจะเต้นไม่ได้อีกสองปี
พวกเขาคิดผิด
และก็ไม่ต้องมองฉันแบบนั้น
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
เป็นไปไม่ได้หรอก
ได้สิ เราทำได้
เราจะอยู่ด้วยกันจนกว่าเธอจะหายดี
ฉันจะดูแลเธอเอง
ราตรีสวัสดิ์
ช่วยพ่อหน่อย
รอพ่ออยู่ตรงนี้นะ
พ่อครับ
พ่อ
นี่ไงล่ะ โบสถ์แซ็งต์-ชาแปล
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ผมอยากอยู่ที่นี่
รูดี้
อยู่ในโบสถ์มันไม่ง่ายหรอกนะ
- ผมพูดจริงๆ - ใช่ ผมก็พูดจริงๆ
มันต้องเกิดขึ้นอยู่ดี
ไม่ช้าก็เร็ว
หลีกเลี่ยงไม่ได้
มันไม่ถูกต้อง
เธอต้องทำ
สวัสดี
มานั่งด้วยกันสิ
นายต้องยุติธรรมกับฉันนะ รูดี้
ฉันอยากเข้านอนแต่หัวค่ำ
มีอะไร
คิดว่าฉันข่มนายหรือไง
นายไม่คิดหรือไง มีคนข่มฉันเหมือนกัน
พวกเขาพากันข่มฉัน
พวกเขาใจดีน้อยกว่าฉันเยอะ
มองในมุมของฉันบ้าง
ผมพยายามอยู่
พวกเขา...
พวกเขาอยากรู้ว่าทำไมฉันทนกับเรื่องนี้
นายไม่ได้แค่ทำลายตัวเอง ด้วยพฤติกรรมของตัวเองหรอกนะ
นายทำให้ฉันตกอยู่ในอันตรายด้วย
แค่นี้เหรอ
เปล่า
ไม่ใช่แค่นี้
นายออกไปทุกเย็นกับ...
สาวชิลีคนนี้
เธอเป็นเพื่อน
นายไปดูผู้หญิงเปลื้องผ้า
- มันสนุกดี คุณวิทาลี ดิมิทรีวิช - สนุกงั้นเหรอ
ความร่ำรวยก็สนุก ใช่ไหม
ไม่ใช่
เธอจะได้มรดกมหาศาล ใช่ไหม
นายชอบแบบนั้นใช่ไหมล่ะ
นายชอบมัน
นายชอบชีวิตเมืองหลวงใช่ไหม
นายออกไปเดินเล่นกับเธอทั้งคืน
- เรามีเรื่องคุยกันเยอะ - ไม่ใช่แค่เธอนะ
จริงไหม
โดยเฉพาะ...
พวกนักเต้นชาวตะวันตก
พวกปัญญาชนชาวตะวันตก
รูดี้ ได้เวลานอนแล้ว
ว่าไง
พวกเขาก็กลับช้าพอๆ กับผม
ทำไมคุณไม่ไปคุยกับพวกเขาบ้างล่ะ
เพราะฉันคุยกับนายอยู่ นายมีประวัติ
ผมไม่สนใจเรื่องการเมือง
นายจะเต้นไปอีกนานแค่ไหน
- นานแค่ไหนงั้นเหรอ - อีกกี่ปี
เห็นตัวเองเต้นไปอีกกี่ปี
ยี่สิบ
สามสิบ
สามสิบปี
ในอนาคตนายอยากไปต่างประเทศไหม
อยากแสดงให้โลกเห็นไหม ว่านายทำอะไรได้
นี่อาจเป็นทริปสุดท้ายของนายก็ได้
ถ้าเราตัดสินใจตั้งข้อหานาย
คุณจะตั้งข้อหาเรื่องอะไร
ไม่เอาน่า
อย่าลองดีกับความช่างคิดของเรา
นี่คือคำเตือนเป็นทางการ
ฉันพูดเรื่องนี้ เพื่อที่ว่าพอเรากลับไปมอสโก
ฉันจะได้พูดได้ว่า "ผมเตือนเขาเป็นทางการแล้ว"
เวลาสิบเจ็ดนาฬิกาสิบห้านาที
วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1961
เห็นด้วยไหม
ชาเสร็จแล้ว
เราต้องหาเสื้อผ้าดีๆ ให้เธอ
เธอเป็นนักเต้นนำที่คีรอฟเชียวนะ
โรงละครมาริอินสกี แคว้นเลนินกราด
- ขอบคุณครับ - พวกเรารักคุณมากนะ
- คุณเป็นนักเต้นที่เยี่ยมมาก - ขอบคุณมาก
- คุณเยี่ยมมาก - เราดูตอนคุณซ้อมด้วย
- ขอบคุณมาก - คุณสุดยอดจริงๆ
เตญา ไปกันเถอะ
- ขอให้โชคดีนะ - ขอให้โชคดี
เห็นไหม ฉันบอกนายแล้ว
จริงด้วย
ระเบียบร่างกายไม่ถูกต้อง
ฉันไม่ใช่นักเต้นที่ดีนักหรอก
แต่ขนาดฉันยังทำได้เลย
ขาควรจะเหยียดตรง ดูสิ
ส่วนหัวก็ควรอยู่สูงกว่านั้น
- เอนไปข้างหลังเยอะๆ - ใช่
ฉันทำได้ดีกว่านั้น
พูดอังกฤษสิ
ฉันทำได้ดีกว่านั้น
ฉันจะทำให้ได้
- ดีไหม - ดีสิ
ขอตัวนะ
- ขอบคุณครับ - การแสดงเยี่ยมมาก
เธอไม่เคยเต้นดีขนาดนี้
- มีอาการเจ็บบ้างไหม - ไม่มี
เห็นไหม บอกแล้วว่าฉันรักษาเธอได้
- ครับ - เราเดินกลับบ้านด้วยกันก็ได้
คุณว่าเราทำแบบนั้นได้เหรอ
เธอรู้สึกผิดก็เพราะเธอเลือกเอง ฉันไม่เลือกแบบนั้น
เจอกันที่บ้านนะคะ
ทำไมนายยังอยู่ที่นั่น
ที่ไหน
บ้านพวกพุชกิน
ทำไมนายอยู่ที่นั่น
นี่ ถ้าฉันถามก็ช่วยตอบหน่อย
ไม่ใช่เรื่องของนาย
- นั่นภาษาอังกฤษใช่ไหม - ใช่ ภาษาอังกฤษ
ก็ดี
ฉันจะพูดอีกครั้ง ไม่ใช่เรื่องของนาย
ข้อเท้านายก็ดีขึ้นแล้ว
นึกว่านายอยู่ที่นั่นเพื่อรักษาให้หายซะอีก
เพราะเมียเขาใช่ไหม
พุชกินทนกับมัน เพราะเขาอ่อนแอเกินจะปฏิเสธ
- ไม่มีอะไรให้พูดนี่ - ทำไมไม่มี
- เพราะไม่มีอะไรให้พูด - นายชอบอยู่กับเธอเหรอ
สมกับนายแล้ว ใช่ไหม
นายชอบใช่ไหม
อยู่กับคู่แต่งงาน
รูดี้ ฉันต้องอธิบายให้นายเข้าใจ
เราเป็นสิ่งที่เรียกว่าเพื่อน
เพื่อนน่ะ
เพื่อนคุยเรื่องโน่นเรื่องนี่กัน
ก็ฉันไม่ได้อยากเป็นเพื่อน
นายโกหกเธอได้ แต่โกหกฉันไม่ได้
นายสนใจฉันเพราะฉันฉลาด
นายชอบแบบนั้นใช่ไหม
นายไม่เคยเจอนักเต้นที่ฉลาดมาก่อน
นายชอบฉันเพราะฉันเป็นคนเยอรมนี
- นายแพ้คนต่างชาติ - ไม่ใช่หรอก
- ไม่เหรอ - ทำไมล่ะ
เพราะนายฝันถึงโลกที่ไม่ใช่โลกใบนี้ไง
ทำไมฉันต้องฝันถึงอีกโลกหนึ่ง
คือแบบนี้นะ
เป็นที่รู้กันดีว่าพ่อของแวงซองต์ เป็นพวกไม่เชื่อในพระเจ้า
เขาไม่เชื่อ แต่พอถึงเวลานั้น...
ยังไง
พอถึงเวลานั้น
เขาก็ตัดสินใจว่า ต้องทำพิธีศพแบบคาทอลิก
รู้ไหมเขาพูดว่าไง
"ฉันโยนลูกๆ ลงไปในดิน เหมือนเป็นถุงมันฝรั่งไม่ได้หรอก"
ปลาสำหรับคุณผู้หญิงครับ
ส่วนสเต๊กสำหรับคุณผู้ชาย
หวังว่าคุณคงจะชอบนะครับ
พูดกับเขาหน่อยได้ไหม
- บริกรเหรอ ทำไมล่ะ - ผมไม่ได้สั่งแบบนี้
นี่เป็นร้านอาหารรัสเซียชื่อดัง คุณพูดกับเขาเองสิ
ไม่ ผมไม่อยากให้ราดซอส
มีอะไรให้ช่วยครับ
รูดี้
อะไร...
ขอโทษค่ะ เราขอเวลาสักครู่
คุณเป็นอะไร
ผมจะไม่กินสเต๊กที่ราดซอสพริกไทยดำ
ผมเกลียดซอส
ก็บอกบริกรซะสิ
- ไม่ - ทำไมถึงไม่บอก
คุณบอกสิ คุณพูดกับเขาสิ
บอกว่าเขาทำผิดพลาดมากๆ
คุณมีปัญหาอะไร
- ผมจะไม่พูดกับบริกร - บริกรเป็นคนรัสเซีย
- บอกไปว่าอยากได้อะไร เขาเข้าใจ - ไม่
นี่มันไร้สาระแล้ว
ผมรู้ว่าเขาคิดยังไงกับผม
- ใคร - บริกรคนนั้น
ผมรู้ว่าเขาคิดอะไร
คนบ้านนอกจากบัชเคอร์ เขาดูถูก
ไร้มารยาท ไร้การศึกษา
คุณรู้ได้ยังไง เขาไม่ได้พูดอะไรเลย
รู้สิ สายตาที่เขามองผมไง
ก็ได้
ผมเป็นคนบ้านนอกจากอูฟา เป็นเด็กชายที่เกิดบนรถไฟ
ผมแสดงเป็นเจ้าชายในโรงละคร แต่ผมไม่ใช่เจ้าชาย
ช่างหัวไอ้บริกร
ช่างหัวปารีส
ช่างหัวคุณ
คุณควรจะขอโทษนะ
สาวน้อย ถ้าคุณอยากได้คำขอโทษ
คุณคบผิดคนแล้วละ
ทแยงมุม หมุนตัวสองรอบ อาราเบสค์
อาราเบสค์
เอาใหม่
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น เอาใหม่
คุณพูดอะไร
- ว่าไงนะ - พูดถึงผมอยู่หรือเปล่า
- นายเป็นอะไร - กล้าดียังไง
คุณไม่ได้อยู่ในคณะบัลเลต์นี้
- คุณไม่มีสิทธิ์อยู่ตรงนี้ - รูดี้ ขอร้องล่ะ
ทำไมคุณถึงมาอยู่ตรงนี้
คอนสแตนติน มิไคโลวิช เป็นอาจารย์สอนบัลเลต์อาวุโสของคีรอฟ
- เขาจะเข้าชมการซ้อมไหนก็ได้ - ก็อาจจะได้
รูดี้
ที่จริงแล้ว ฉันไม่ได้พูดถึงนาย
แต่ถ้าฉันอยากพูด ฉันก็จะพูด
สิ่งที่พวกเราทำอยู่มันยาก ยากเกินเอื้อมสำหรับคุณ
- รูดี้ ขอร้องล่ะ - คุณแก่เกินไป มันเกินความสามารถคุณ
คุณไม่ดีพอ
เห็นประตูนั้นไหม
ไปปิดมัน แล้วตอนปิดคุณก็ไปอยู่อีกฝั่งประตูซะ
คอนสแตนติน มิไคโลวิช ผมขอโทษนะครับ
- ออกไป - อย่าไปสนใจเขาเลยครับ
ผมจะไม่เต้นต่อจนกว่าคุณจะออกไป
รูดี้
ไปสิ
- นายได้ขอโทษไหม - ไม่
เซอร์เกเยฟบีบบังคับฉัน
- ฉันไม่คิดอย่างนั้น - ว่าไงนะ
เซอร์เกเยฟกดขี่นาย
- นายจะหมายถึงแบบนั้น - ฉันหมายถึงแบบนั้น
ไม่สิ "บีบบังคับ" กับ "กดขี่" มันต่างกัน
- ถ้านายอยากเรียนภาษาอังกฤษ... - บัลเลต์ไม่ได้มีแค่เรื่องเทคนิค
ไม่ได้มีแค่กฎเกณฑ์
เราต้องตั้งเป้าให้สูงกว่านั้น สูงกว่าเสมอ
จะทำแบบนั้นได้ นายต้องรู้สึกว่า คนสนับสนุนนาย ช่วยเหลือนาย
รูดี้ นายทำให้เป็นประเด็นเรื่องศิลปะ
แต่มันไม่ใช่
มันเป็นประเด็นเรื่องพฤติกรรม และ...
- มันทำให้นายหุนหันพลันแล่น - ไม่ใช่
ฉันรับมือเรื่องนี้ได้ ฉันรู้ว่าทำอะไรอยู่
- เธอทำให้นายเป็นบ้า - ใครทำให้ฉันเป็นบ้า
เขาไม่ได้จัดกระเป๋ากันแบบนั้น มานี่ ฉันจัดให้
ผมจะจัดกระเป๋าเอง คุณทำให้ผมหายใจไม่ออก
คุณกำลังฆ่าผม คุณทั้งสองคนเลย
ฉันพยายามจะช่วย
ฉันกลับมาแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนะ แต่บรรยากาศดูแปลกๆ
ช่างมันเถอะ ที่รัก ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
เธอจะได้ไปปารีส รูดี้
จากนั้นก็จะได้ไปลอนดอน
และตัวเธอก็จะเปลี่ยนไป
เธอมีพรสวรรค์พิเศษ
แต่นั่นจะทำให้เธอโดดเดี่ยว
ฉะนั้นเธอต้องสู้กับความโดดเดี่ยวนั่น
มนุษย์ที่จะไม่พึ่งพาอาศัยใครเลยน่ะ ไม่มีหรอกนะ
ผมจะไปข้างนอก
เป็นเกียรติที่ผมได้มอบรางวัลนิชินสกี แก่นักเต้นหนุ่มอัจฉริยะชาวโซเวียต
รูดอล์ฟ นูเรเยฟ
ยินดีด้วย
ขอบคุณ ผมเห็นคุณอยู่กลุ่มผู้ชม
ฉันตัดสินใจให้อภัยคุณ
ให้อภัยผมเรื่องอะไร
จะบอกว่าคุณจำไม่ได้งั้นเหรอ
ฉันให้อภัยที่คุณเป็นผู้ชาย เห็นแก่ตัวที่สุดที่ฉันเคยเจอ
ผมหวังเอาไว้ว่าคุณจะมา
- จริงเหรอ - จริงสิ
- อยู่ด้วยกันสนุกกว่านี่ - งั้นก็โชคดีที่ฉันมาสินะ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ ยินดีครับ
- สวัสดี - สวัสดี
ขอบคุณมาก
- เดี๋ยวมานะ - ได้เลย ไปสิ
ขอบคุณครับ
ไปกันเถอะ
ไม่ได้ ไม่ใช่คืนนี้ นายออกไปไหนไม่ได้
ขอโทษนะครับ คุณผู้หญิง
ทำไมไม่ได้ ผมไม่เข้าใจ
คืนนี้นายต้องอยู่กับคณะ
เกิดอะไรขึ้น ไร้สาระน่า นี่วันเกิดฉัน
ชายคนนี้พยายามบอกพวกเราว่า พวกเราออกไปไหนไม่ได้
- ให้พวกเขาได้สนุกหน่อยน่า - ได้โปรด
ไม่เอาน่า แบบนี้ไม่สนุกนะ
วิทาลี ดิมิทรีวิช นี่เป็นคืนสุดท้ายของเราในปารีสนะ
- ไม่ได้ นายได้สนุกไปแล้วไง - คุณจะทำอะไร
ไม่ใช่การประชาสัมพันธ์ที่ดีเลย ว่าไหม
ฟังนะ
ไม่เอาน่า มีเหตุผลหน่อย มันเป็นคืนสุดท้ายของเราที่นี่
ขอร้องล่ะ
ก็ได้
ห้ามเกินตีสอง และคุณต้องคอยดูแลเขาด้วย
ขอบคุณค่ะ
เราจะไปข้างนอกกัน
ฉันหวังว่าคุณคงจำได้
เพลงนี้ไงเป็นของคุณ
มันเป็นเพลงโปรดของคุณ ฉันเชื่อว่า
เพรแวรต์กับคอสมาเป็นคนแต่ง
ในแต่ละครั้ง
ที่ใบไม้ร่วงหล่น
ทำให้คุณหวนคืนมา สู่ความทรงจำของฉัน
วันแล้ววันเล่า
ทีผมพวกเขากลับต่อว่า
จะคืนชีพอีกครั้ง
และวันนั้น
ความรักที่ตายไปแล้วของฉัน
ก็จะคืนชีพอีกครั้ง
ขอบคุณค่ะ
เอาละ รูดี้ ไปกันเถอะ
เราเลยเวลาแล้ว กลับกันได้แล้ว
กว่ารถจะออกก็พรุ่งนี้เช้า
ฉันสัญญากับสตริเซฟสกีไว้
ก็ผิดสัญญาซะสิ
ตามใจเธอแล้วกัน
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
ขอบคุณนะครับ
- ผมบอกว่าจะทำให้คุณแปลกใจ แต่... - มาบอกลาเหรอ
ใช่แล้ว ผมอยากให้ของขวัญคุณด้วย
มันเป็น...
มันเป็นมีดตัดกระดาษ
สวยจัง
ขอบคุณครับ
มีคนมาส่งพวกเราเยอะแยะเลย
นักเต้นฝรั่งเศสก็หลายคน
- ดื่มกาแฟกันหน่อยไหม - เอาสิ
ได้เลย ไปตรงนั้นกัน
รูดี้
รูดี้ ก่อนจะไป ฉันขอคุยด้วยหน่อย
- มีอะไรเหรอ - มานี่สิ ฉันจะบอกนาย
เราเพิ่งได้รับโทรเลขเมื่อเช้านี้
ครุสชอฟอยากให้นายบินกลับมอสโก เพื่อร่วมงานกาลาพิเศษ
งานกาลาเหรอ
ใช่ ถือเป็นเกียรติอย่างสูงนะ ที่จะได้แสดงให้เลขานุการเอกชม
- แต่ผมจะไปลอนดอน - เอาไว้ก่อน
แผนใหม่ก็คือเธอจะตามไป สมทบกับคณะที่ลอนดอนทีหลัง
- ไม่ ผมจะไปตอนนี้ - ไม่ได้
- นายต้องไปมอสโก ก่อน - ผมไม่ไปมอสโก
- รูดี้ - ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ผมก็จะไม่ไปมอสโก
ตอนนี้นายอยู่ที่นี่ก่อน รออีกครู่เดียวกับสตริเซฟสกี
มีเที่ยวบินไปมอสโก ในอีกสองชั่วโมง
คุณไปด้วยรึเปล่า
ไม่ ฉันจะไปลอนดอน
งั้นใครไปกับผมล่ะ ใครคือนักเต้นอีกคน
ใครจะเต้นกับผม
นายจะไปมอสโก คนเดียว
ผมไม่ไป ผมยอมฆ่าตัวตายดีกว่า
รูดี้
มีปัญหาอะไรกัน
ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่ต้องห่วง
อยู่กับผมนะ ปิแอร์ อยู่ก่อน พวกเขาพยายามลักพาตัวผม
รูดี้ มาคุยเรื่องนี้กันเถอะ
ใจเย็นก่อน ได้โปรด
ผมจะตะโกนให้สุดเสียงเลย
ฟังนะ ถ้านี่เป็นการลงโทษละก็...
- มันไม่ใช่การลงโทษ - ผมขอพูดหน่อย
ถ้านี่เป็นเพราะรูดี้ชอบออกไปกับผม และเพื่อนๆ ของผม...
ขอบอกได้ไหมว่า รูดี้ไม่เคยกล่าวร้ายประเทศตัวเองสักคำ
ไม่เคยกล่าวร้ายรัฐบาลตัวเอง หรือคณะบัลเลต์ ไม่เคยเลย
- ไม่เคยมีแม้แต่คำเดียว - โอเค ก็แค่...
ควบคุมสถานการณ์หน่อยสิ
คอนสแตนติน ไปที่ทางออกขึ้นเครื่องได้แล้ว
ไม่มีอะไรหรอก
ให้ผมพูดเถอะ
รูดอล์ฟ นูเรเยฟ ตีโพยตีพาย
รูดี้ เขาต้องกลับสหภาพโซเวียต
ซึ่งมันไม่ใช่การลงโทษเลยสักนิด เชื่อผมเถอะ
เขาต้องไป...
เพราะแม่เขาป่วย
แม่ผมป่วยเหรอ
- ใช่ - แม่เขาป่วยเหรอ
นี่มันอะไรกัน คุณเปลี่ยนเรื่องไปเรื่อย
ทีแรกให้ผมเต้นให้ครุชชอฟดู แล้วตอนนี้ก็แม่ผมป่วย
ฟังผมอธิบายก่อน
ไม่ คุณเคยใช้มุกนี้ หลอกนักเต้นคนอื่นมาแล้ว
รูดี้
พวกเขาพยายามส่งผมไปมอสโก พวกเขาพยายามส่งผมเข้าคุก
รูดี้ นายแน่ใจเหรอ
- แน่สิ ผมแน่ใจ ผมจบเห่แล้ว - รูดี้ เชื่อฉันเถอะ
- ทำตามที่พวกเขาบอกดีกว่า - ไม่เอา
- นายไม่เป็นไรหรอก เจอกันที่ลอนดอน - เธอจะไม่ได้เจอฉันอีกเลย
รูดี้ ฉันมั่นใจว่ามันเป็นการเข้าใจผิด มันเป็นความผิดพลาด
มันไม่ใช่ความผิดพลาด พวกเขาไม่ยอมให้ฉันเต้น
ไปที่ทางออกขึ้นเครื่องได้แล้ว
เชิญขึ้นเครื่องค่ะ
- ไปขึ้นเครื่องกัน - ได้เวลาขึ้นเครื่องแล้ว
รูดี้ ฉันสัญญาว่าจะบอกทุกคน พวกเขาขะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรหรอก
- ไปขึ้นเครื่องได้แล้ว - แล้วเจอกัน
ไปที่ทางออกขึ้นเครื่องเดี๋ยวนี้
อยู่ที่สนามบินก่อนนะ ปิแอร์
พวกเขาจะได้เอาตัวผมไปไม่ได้
ถ้าพวกเขาได้ตัวผมไป พวกเขาจะจับผมฉีดยา
อย่าให้พวกเขาฉีดยาผมนะ
รูดี้
ไม่มีอะไรหรอก
- รูดี้ - รูดี้ รู้ดี้ หยุดนะ
- คุณ... - นิ่งไว้
ปล่อยผมนะ
คุณจะทำอะไรก็ตาม อย่าทิ้งผม
ถ้าคุณทิ้งผม ผมจบเห่แน่
ได้ ผมจะอยู่ที่นี่ รูดี้ ตกลงไหม ผมจะอยู่ที่นี่
ไม่มีอะไรหรอกน่า
ใช่ ไม่มีอะไรหรอก
- ไม่มีอะไร - ผมจะอยู่นี่ รูดี้
ผมจะอยู่นี่
ผมเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ให้ช่วยไหม
ผมต้องอยู่ตรงนี้ เขาจะปลอดภัยถ้าผมยังอยู่ตรงนี้
ผมจะให้เบอร์โทรศัพท์คุณ
ระวังด้วยนะ
บอกเธอให้มาที่นี่ด่วนที่สุด
ขอโทษนะ ผมโทรไม่ติด
ตอนนี้ผมสายแล้ว ผมต้องไปก่อน
เดี๋ยวก่อนสิ...
- คุณจะไปตอนนี้ไม่ได้ - ขอโทษด้วย
ฌอง-ปิแอร์ โทรหาเบอร์นี้ บอกเธอให้มานี่ทันที
- ได้ ใครเหรอ - คนที่ช่วยได้น่ะ
รูดี้ นั่งก่อนสิ เราพอมีเวลา ไม่ต้องกังวล
คลาร่า ผมทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้
(ตำรวจสนามบิน)
เข้ามาได้ครับ
ว่าไงครับ
ไม่มีใครบอกคุณเลยเหรอ เกิดเรื่องอยู่ข้างล่างนั่น
ก็บอกผมสิ
มีนักเต้นชาวรัสเซียอยู่ข้างล่าง เขาไม่อยากกลับประเทศ
- นักเต้นเหรอ - ใช่ค่ะ
- เขาคือใคร - รูดอล์ฟ นูเรเยฟ เคยได้ยินไหม
- รูดอล์ฟ นูเรเยฟเหรอ - ใช่
คุณแน่ใจนะว่าเขาเป็นนักเต้น
- ถ้าเป็นนักวิทยาศาตร์ อาจเป็นเรื่องยาก - เขาไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์
คุณรู้ได้ยังไง
ฉันไปดูเขาเต้นมาเมื่อคืน เขาเต้นไม่เหมือนคนเป็นนักวิทยาศาสตร์
- คุณเป็นใคร - คลาร่า แซงต์
ฉันเป็นเพื่อนสนิทของแวงซองต์ มัลโรซ์
- มัลโรซ์เหรอ - ใช่
เข้าใจแล้ว
ถ้างั้น ฉันควรทำยังไง
พวกคุณจะลงไปไหม
- เจ้าหน้าที่รัสเซียอยู่ข้างล่างเหรอ - ใช่ค่ะ ล้อมเขาอยู่
ถ้าอย่างนั้น เขาต้องทำให้พวกนั้นแปลกใจ
ในสถานการณ์นี้ มีกฎอยู่ เราต้องเคารพกฎเหล่านั้น
มีแนวทางปฏิบัติอยู่
เราไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าหาเขา เขาต้องเป็นฝ่ายเข้าหาเรา
โทษครับ ผมมาจากนิตยสารเลอ ฟิกาโร คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้ค่ะ
ให้ช่วยอะไรไหม
ฉันมาบอกลาเขา ถ้าเขาจะไป
เขาจะไป ในอีกหนึ่งชั่วโมง
เขาจะกลับไปมอสโก
คุณนี่อยู่ห่างเขาไม่ได้เลยสินะ
รูดี้
คุณต้องพูดว่าคุณต้องการอะไร
ผมอยากเป็นอิสระ
ผู้ชายสองคนข้างหลังคุณเป็นตำรวจ
คุณต้องไปหาพวกเขา
แล้วพูดว่า "ผมต้องการลี้ภัยทางการเมือง"
ฉันจะคิดถึงคุณนะ
ผมชื่อรูดอล์ฟ นูเรเยฟ ผมอยากอยู่ประเทศคุณ
- ไม่นะ - ผมต้องการลี้ภัยทางการเมือง
- รูดี้
ผมอยากอยู่ต่อ
- รูดี้ - ผมอยากอยู่ต่อ
- ผมต้องการลี้ภัยทางการเมือง - เฮ้ย รูดี้
- ผมอยากอยู่ในฝรั่งเศส - ใจเย็น นี่ตำรวจ
พอได้แล้ว เราอยู่ในฝรั่งเศส
ไปกันเถอะ
นี่ รูดี้
ถอยไป
ไปกันเถอะ
นายรู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป
พวกรัสเซียต้องฆ่าเขาแน่
ขอเวลาสักครู่นะ
อยากได้อะไรไหม
มีเหล้าคอนยักไหมครับ
มีสิ
ผมขอพบคุณนูเรเยฟ
ที่นี่ฝรั่งเศส
คุณอยู่บนแผ่นดินฝรั่งเศส
ซึ่งคุณนูเรเยฟสมัครใจพาตัวเขาเอง
มาอยู่ใต้ความคุ้มครองของเรา
ผมแค่อยากคุยกับเขา
ผมสัญญา
เขายังเป็นพลเมืองโซเวียต ฉะนั้นผมก็มีสิทธิ์นั้น
เอาละ ฉันทำผิดพลาดไป
ฉันจองตั๋วให้นายใหม่แล้ว
นายแค่อยากเต้น นายบอกไว้อย่างนั้น
นายจะไปลอนดอนกับเที่ยวบินถัดไป
ไม่ไป
รูดี้ นายจะไปสมทบกับคณะที่ลอนดอน
ไม่ไป
ฉันคิดว่าฉันได้รู้จักนาย ในสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา
ฉันเข้าใจนาย
นิดหน่อย
และฉันชอบนาย
ฉันรู้ว่านายมาจากไหน นายสู้ชีวิตยากลำบากแค่ไหน
ฉันรู้ว่านายรักแม่ รักครอบครัวมาก
นายสามารถมองตาแม่...
แล้วบอกเธอได้ไหมว่า
"ผมทรยศแม่
ผมทรยศสหภาพโซเวียต"
- ช่วยเอาชายคนนี้ออกไปที - เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อน ขอร้อง เดี๋ยวก่อน
ครอบครัวนายจะกลายเป็น คนที่สังคมรังเกียจ
นายไม่ได้แค่ทำลายชีวิตตัวเอง
ผมรู้แล้ว
ถ้าไปจากโซเวียตตอนนี้ นายจะอยู่อย่างอัปยศไปทั้งชีวิต
นายจะไม่มีวันได้กลับไป ไม่มีวันได้เห็นบ้านของนายอีก
เข้าใจไหม
ไม่มีวัน
ไม่มีวันได้กลับบ้าน
เมื่อชั่วโมงก่อน นายทำผิดพลาดด้วยความตื่นกลัว
ฉันกำลังเสนอโอกาสให้แก้ไขมัน
เอาละ พอได้แล้ว คุณพูดพอแล้ว คุณต้องออกไป
- ผมไม่ได้อยากออกไป - คุณต้องไป มันคือกฎ
ตอนนี้คุณนูเรเยฟต้องตัดสินใจ
ก็ได้
ก็ได้ รูดี้...
ลองคิดดู
ผมให้เวลาคุณอยู่ตามลำพัง 45 นาที
ประตูบานนั้นจะพาคุณกลับฝรั่งเศส
ส่วนประตูบานนี้จะพาคุณไปที่เครื่องบิน
บอกผมด้วยว่าคุณเลือกบานไหน
ให้เพื่อนผม คลาร่า เข้ามาได้ไหม
ถ้าเขาตัดสินใจจะอยู่ เขาต้องการคุณนะ
ข้างล่างมีนักข่าวเต็มไปหมด คุณต้องรับมือกับพวกเขา
- เขามีที่พักไหม - ฉันหาให้ได้
ฉันรู้จักคนที่จะรับเขาไปอยู่ด้วย
คุณต้องการมากกว่าหนึ่งที่ เขาต้องย้ายที่อยู่ทุกๆ 48 ชั่วโมง
ดูสิว่าเธอเลอะเทอะแค่ไหน
เธอต้องล้างมือ
และต้องแต่งผมให้เรียบ
ภาพลักษณ์ของเธอสำคัญมาก
ไปเปลี่ยนชุดตรงนั้น
ทีนี้คุณต้องไปแล้วค่ะ
เขาต้องทำมันเองคนเดียว
แค่คุณผู้หญิงครับ
ไม่ได้ เขาเป็นพลเมืองโซเวียต
ใจเย็น ใจเย็นสิ
พอได้แล้ว
- ไม่นะ - ก็ได้
ก็ได้ๆ
คุณเสียเขาไปแล้ว
นี่เป็นเรื่องโรเมโอกับจูเลียตรึเปล่า เขาอยู่เพราะความรักใช่ไหม
อะไรนะ คุณบ้าไปแล้วหรือไง
- คุณหลงรักเขารึเปล่า - เปล่าค่ะ
ตอนนี้เขาอยู่ไหน เขายังอยู่ในตึกไหม
เขาจะถูกสอบสวนข้อหากบฎ จากการที่เขาไม่ปรากฏตัว
ผมละอายใจมาก
ผมละอายใจนูเรเยฟ
ผมละอายใจตัวเอง
เรียบร้อยไหม
เรียบร้อย
กระเป๋าเดินทางของเขาถูกส่งกลับมา
ฉันจะไปเตรียมอาหารค่ำ
เอชโอ โอเรียนท์ เอกซ์เพรส
ไงจ๊ะ ลูก
หนังสือพิมพ์ลงข่าวลูกเต็มไปหมด
ลูกดังแล้ว
เสียใจบ้างไหม
ไม่ค่ะ
เขาโทรหาลูกไหม
เขาจะโทรหาลูกไหม
สุดท้ายก็คงโทรมา
เขายังไม่ได้โทรมาเหรอ ทำไมล่ะ
เพราะเขาไม่ใช่คนแบบนั้นค่ะ
โรงละครแห่งช็องเซลีเซ
คุณนูเรเยฟ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
คุณนูเรเยฟ คุณคิดว่าวันหนึ่งจะกลับไปรัสเซียไหม
ผมอยู่ที่ไหนก็ได้
จำได้ไหมว่าผมเกิดบนรถไฟ
ผมรู้สึกว่าผมจะไม่กลับประเทศอีก
แต่ก็อาจไม่มีวันมีความสุข ในประเทศของคุณ
รูดอล์ฟ นูเรเยฟ เดินทางกลับ สหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1987
เพื่อเยี่ยมแม่ที่ใกล้เสียชีวิต
เขาเสียชีวิตที่ปารีสในปี ค.ศ. 1993
แปลคำบรรยายไทยโดย ธนิศา ขำคง